Πάντα υπάρχει ένα όριο σε όσα λέμε, και ειδικά όσα λέμε δημοσίως. Θεωρώ όμως πως δεν υπάρχει λόγος να φοβάται κανείς να λέει αλήθειες που αφορούν τον εαυτό του και τις σκέψεις του γιατί όπως και αν το κάνουμε κρύβοντας τες είναι σαν να κρύβει τον εαυτό του, πράγμα που αποφέρει την πλειοψηφία των δυνών [...]

Λεύκωμα & Ιδέες, στις 28/10/09.

Γεια σου ρε Ορέστη Περάσαμε τέλεια… φανταστικά ήταν όλα και του χρόνου να είμαστε πάλι μαζί στο παρτυ σου. Χάρηκα παιδιά για όσους γνώρισα, όσους χαιρέτησα και με όσους γέλασα! Να ‘στε καλά…

Ημερολόγιο γεγονότων, στις 12/10/09.

Πετάω, τρέχω, νιώθω τους γύρω μου… μέσα μου, τους αγαπώ όπως θα θελα να αγαπώ εμένα. Νιώθω και θέλω να νιώθω πως όλοι είναι υπέροχοι. Για σένα λάθος για μένα πάθος, έλξη, τρέλα. Γιατι πιστεύω στην αγάπη, όχι επειδή την φαντάζομαι, αλλά γιατί την νιώθω μέσα μου. [...]

Λεύκωμα & Ιδέες, στις 11/10/09.

Σε σκέφτομαι… καλό βράδυ. Σε αγαπώ… καλό σου βράδυ. Σε σκεπτόμουν την ημέρα… τώρα θα σ΄ ονειρευτώ το βράδυ… καλό βράδυ και αύριο… καλημέρα. [...]

Λεύκωμα & Ιδέες, στις 10/10/09.

Πώς κάθε χώρα συνδέεται με μια γεύση και μια μεγάλη ιστορία φαγητών. Μου άνοιξε η όρεξη… εσάς;

Άρθρα αναγνωστών, στις 08/10/09.

Είσαι σαν βαρέλι, σκέπτεσαι σαν βαρέλι, διδάσκεις σαν βαρέλι και προσπαθείς να επιβάλλεις στον κόσμο το βαρελοειδές σώμα σου, το ψέμα σου και το βαθύ μίσος σου για τα παιδιά κάτω απο το ψεύτικο χαμέγελο σου. [...]

Ψυχολογία & Άνθρωπος, στις 06/10/09.

Είσαι ότι διαβάζεις στην εφημερίδα, ότι σου “φανερώνει” η άθλια γνώμη του κακού γείτονα. Δεν ξέρεις ότι κατά βάθος είσαι ότι ο Θεός σου, ότι ο ποιητής σου ακόμα και ο φόβος σου. Εσύ πιστεύεις ότι είσαι απλά “Δεξιός”, “Αριστερός” ή μέλος της “τάδε” ομάδας, γιατί μονάχα έτσι νιώθεις σιγουριά, ζώντας απλά την μετριότητα που επιβάλει η μάζα. Κάνω λάθος;

Ψυχολογία & Άνθρωπος, στις 06/10/09.

Aπό τα βάθη της έσχατης κατάπτωσης σου, αποκαλείς τον ειλικρινή άνθρωπο “ανώμαλο” συγκρίνοντας τον με εσένα το πρότυπο της “ομαλότητας” δηλαδή τον “homo normalis”. Ναι φίλε μου, ζεις σε έναν μικρό στενό και φθηνό κόσμο με το δικό σου μέτρο της και με τις δικές σου προδιαγραφές “ομαλότητας”. [...]

Ψυχολογία & Άνθρωπος, στις 06/10/09.

Έκλεισα τα μάτια μου. Στο βάθος του μαύρου τοπίου που είχε σχηματιστεί από την σκιά των βλεφάρων μου, εμφανίστηκε μια ολογάλανη κουκκίδα αρκετά διαυγής και επιβλητική. Με την άκρη του αυτιού μου διέκρινα έναν παράξενο ήχο, κάτι σαν νυχιά. [...]

Λεύκωμα & Ιδέες, στις 29/09/09.