Έρχομαι και όπου βγει.

Το άρθρο αυτό γράφτηκε πριν πολύ καιρό (βλέπε ημερομηνία παρακάτω). Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

Μελωδίες που θυμίζουν γυναικείες φωνές. Γλυκές. Να ψιθυρίζουν με λέξεις που δεν έχουν ήχο, να λένε πράγματα που δεν έχουν χτύπο. Να σε φιλάνε σαν να σε αγαπάνε. Να σε γλυκοκοιτάνε. Να τρέχεις στις μύτες των ποδιών σου για να μην ακουστείς.

Να αγαπάς και συ. Και αυτό να σου προκαλεί μια διαπεραστική αναστάτωση, μια αναταραχή. Να προσπαθείς να την περιγράψεις, να φαντάζεσαι χρώματα της νύχτας. Να μην μπορείς να μην το πεις. Να το πεις. Να νιώθεις κενός μέσα από εκείνο που σε γεμίζει. Να βρίσκετε κοντά σου, να βαράς την καρδιά σου, να σου λύπει η μυρωδιά της, να μην γνωρίζεις την μυρωδιά της, να την ψάχνεις. Να σου ζητάει να πας εκεί…

Συνοδευτικό τραγούδι: http://www.youtube.com/watch?v=Bo9BelKIh_8

Αλέξανδρος Φίλος.

Το άρθρο αυτό έχει διαβαστεί 154 φορές.

Το άρθρο αυτό δεν έχει tags.

Κατηγορία Λεύκωμα & Ιδέες, στις 09/03/10.