Φάσεις.
Το άρθρο αυτό γράφτηκε πριν πολύ καιρό (βλέπε ημερομηνία παρακάτω). Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.Γεννήθηκα άνθρωπος.
Ονομάστηκα με όνομα δικό μου.
Μεγαλώνοντας έβλεπα ολίγα γύρω μου.
Αγάπησα απλά.
Έκανα φίλους πολύ απλά.
Γέλασα αυθόρμητα.
Ονομάστηκα μετά ως εκείνος, ο οποίος.
Έβλεπα περισσότερα.
Περίεργα νοήματα, συμπεράσματα.
Όλα γύρω μου, σε όλα, θολά.
Δεν ξέρω αν αγαπώ.
Δεν ξέρω αν έχω φίλους.
Δεν ξέρω τον λόγο που χαμογελώ.
Δεν ξέρω τι άλλαξε.
Δεν μαρέσει αυτό που αποτελεί το τώρα.
Δεν μαρέσει που χάνω το τώρα εβελπιστόντας στο αύριο.
Γαμώ ας βγω από δω,
Αλέξανδρος Φίλος.
Το άρθρο αυτό έχει διαβαστεί 243 φορές.
Tags άρθρου: αλλαγή, άνθρωπος, απόψεις, διαφορές, ζωή, ποίημα, σκέψεις
Κατηγορία Λεύκωμα & Ιδέες, στις 01/03/10.
Εκτύπωση άρθρου
Share on Facebook
Share on Twitter
Lia στις Mar 02 2010, 12:10symfwno! Den antexete auth h gamhmenh h poustikh fulakh!!!!!!!!!!!!!!!
Κώστας Παπανικολάου στις Mar 02 2010, 17:47Αλέξανδρε, να σου πω κάτι που με εντυπωσιάζει επειδή είναι αληθινό πέρα για πέρα; Είμαι 41 χρόνια μεγαλύτερός σου και θα έγραφα ακριβώς, χωρίς να κοροιδεύω τον εαυτό μου:
“Όλα γύρω μου, σε όλα, θολά.
Δεν ξέρω αν αγαπώ.
Δεν ξέρω αν έχω φίλους.
Δεν ξέρω τον λόγο που χαμογελώ.
Δεν ξέρω τι άλλαξε.
Δεν μαρέσει αυτό που αποτελεί το τώρα”.Θα απέφευγα βέβαια το “Δεν μαρέσει που χάνω το τώρα εβελπιστόντας στο αύριο”, όχι επειδή δε ζώ με τον ίδιο καυμό, αλλά επειδή βλέπω το δικό ου “αύριο”, πολύ μικρότερο από όσο το έβλεπα αν και είναι το ίδιο σύντομο…
Τέλος πάντων. Στο έγραψα επειδή ήθελα απλά να το πώ .
Αλέξανδρος Φίλος στις Mar 02 2010, 22:24Ευχαριστώ πολύ κύριε Παπανικολάου για το σχόλιο σας! Με βάζει σε σκέψεις, εφόσον διαπιστώνω ότι παρόμοιες σκέψεις κάνει “ακόμα ένας άνθρωπος” μετά από αυτό το κάτι που άλλαξε που αδυνατώ να βρω προς το παρόν.
md στις Apr 05 2010, 17:09Ειδικα το τελευταιο ειναι πολυ αληθινο…Ολοι θεωρουμε τον εαυτο μας πολυ προχω,τοσο προχω,που παμε τοσο γρηγορα,κοιταζοντας το αυριο χωρις να απολαμβαζουμε το σημερα.Καμια φορα,μου ερχεται στο μυαλο η εικονα απο το βιβλιο του Κοελο,ο αλχημιστης,με την ασκηση που ο δασκαλος του τον εβαζε να περπατα με πααρα πολυ ραγο ρυθμο….και την εφαρμοζω και εγω…και κοιταω τα παντα γυρω μου,βρισκω την ομορφια και την ξεχωριζω απο την ασχημια,και κοιταω το τωρα,οχι το μετα….Ελπιζω αυτο το πραμα να το κρατησω τωρα που ειμαι 13,και να το συνεχισω και ποιο μετα…
Αλέξανδρος Φίλος στις Apr 05 2010, 18:05md ευχαριστώ για τα ενδιαφέροντα σχόλια σου
nancy στις Apr 06 2010, 16:19wOW! APLA dn perigrafete …
fovero
Μίλα, κάνει καλό!
